Treffers 1,601 t/m 1,650 van 2,124
| # | Aantekeningen | Verbonden met |
|---|---|---|
| 1601 | ook Waander Vinkenbarg en Waander Eskes | Riefelerkamp, Waander (I514)
|
| 1602 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Schieven, Hendrik Jan (I7334)
|
| 1603 | op " 't Meerbrink" te Toldijk. | Schieven, Hendrik Jan (I2969)
|
| 1604 | op "de Brouwerij" | Kets, Anthonius Hendrik Gerardus (I7196)
|
| 1605 | op "de Grenshoeve" in Wageningen. | Wijers, Johan Harmen Otto (I7229)
|
| 1606 | op "de Telling" in Drempt. | Kets, Geurt Anthonius Hendrikus (I7195)
|
| 1607 | op "de Wheme" in Hoog-Keppel. Later rustend in Angerlo. | Kets, Hendrik (I3434)
|
| 1608 | op "de Wildhoeve" in Heteren. | Wijers, Johan (I7227)
|
| 1609 | op "Huis te weerde" in Steenderen. | vleemingh, Arend P. (I7241)
|
| 1610 | op "Tussen IJssel" Hoog Keppel. | Kets, Geurt Anthonius Hendrikus (I7195)
|
| 1611 | Op 1 mei 1862 pacht hij aan de Rozendaalse beek een stuk grond (kad.nr.123, sectie C) van Ada Torck, vrouwe van Rosendael. Op die grond bouwt hij allereerst een leerlooierij, die 21 oktober 1862 gereed is.Naast de leerlooierij laat hij vervolgens een huis bouwen dat in december 1863 gereed is. De familie heeft hier waarschijnlijk tot 1880 gewoond. Uit een notitie van 2 maart 1876 blijkt dat Otto Kets baron van Pallandt run leverde voor de moestuin van het kasteel (G.A., AHR Inv. nr. 582, folio 188) Per 1 november 1877 blijkt er een "bijbouw, woning" gerealiseerd bij/aan de leerlooierij. Kets heeft leerlooiers in dienst gehad. Zo is bekend dat er een Terwindt gewerkt heeft (1883-188 8 ?) En ook een zekere Stefan Kip (1887-1893 ?) Op 1 mei 1879 vernieuwt Kets de pacht (erfpacht) van de grond voor 30 jaar. Vijfjaar later, hij woont dan inmiddels in Oosterbeek, doet hij op 1 mei 1894 afstand van het recht op erfpacht en verkoopt leerlooierij, huis en schuren aan Ada Torck voor f 4000,--. Daarmee is een einde gekomen aan 32 jaar leerlooien aan de beek. De leerlooierij wordt dat jaar nog verbouwd tot wasserij. | Kets, Otto (I2823)
|
| 1612 | Op 2 Januari 1890 naar Nijmegen vertrokken | Ebbink, Johanna Hendrika (I1726)
|
| 1613 | Op 2 Nov 1885 naar den Haag verhuisd (uit bevolkingsreg.van J.B Ebbink 301) om als dienstbode aldaar werkzaam te zijn. Haar Vader was toen reeds overleden. Zie onderstaand bericht uit de Zutphensche Courant 20 Sept 1879. Heden morgen omstreeks elf uur heeft de klompenmaker E. uit de Hove alhier zich eerst een diepe wond in de keel toegebracht en is daarop in het water gesprongen, waaruit weldra zijn lijk werd opgehaald. Hij laat eene vrouw en 5 kinderen na, waarvan het jongste pas 1 1/2 jaar oud is. Huiselijke oneenigheden zouden, naar men zegt, aanleiding tot zulk een wanhopige daad gegeven hebben. ( Adres in den Haag Frederikstraat 78) | Ebbink, Christina Geertruida (I1822)
|
| 1614 | Op 24 September 1880 wordt in de duinen bij Den Haag een dertienjarige jongen, Marius Boogaardt gevonden, vermoord. De jongen is de dag daarvoor ontvoerd. Het nieuws over deze moord houdt daarna heel het land in zijn greep. Na een paar dagen wordt er een aanhouding verricht. De verdachte Willem Marianus de Jongh bekent en zegt alleen gehandeld te hebben. Op 23 maart 1881 wordt deze de Jongh overgebracht naar de gevangenis in Leeuwarden na een veroordeling tot 25 jaar tuchthuisstraf. Pas in 1902 bij de revisie-behandeling voor de Hoge Raad verklaard de Jongh samen met Gerrit Kets gehandeld te hebben. Gerrit Kets had in 1878 fl. 90.000,- geërfd van zijn moeder, had hier onder meer een hotel (van verdacht allooi) mee gekocht maar leefde op grote voet en was snel weer krap bij kas. Nu verklaarde de Jongh dat Kets eigenlijk het hele plan had bedacht en dat Gerrit Kets en niet hij de jongen had vermoord? De revisie wordt afgewezen. Maar in de publieke opinie leeft de twijfel of Gerrit Kets niet de echte moordenaar is geweest. Alle data omtrent Gerrit Kets op een rij: Gerrit trouwt op 2 sept. 1880 met Sophie Therese Emilie Woellner. 23 September 1880 wordt Marius Boogaardt ontvoerd. Op 24 September 1880 wordt in de duinen bij Den Haag het lichaam van de vermoorde Marius Boogaardt gevonden. Op 4 okt. 1880 vertrekt Gerrit Kets van Den Haag naar Diever in Drente. Op 8 aug. 1882 wordt het huwelijk bij vonnis van het Koninklijk Pruisisch Landsgerecht te Berlijn ontbonden. 28 sept. 1882 vertrekt Gerrit vanuit Diever naar Amsterdam. 5 okt. 1880 meld hij zich als vrijwilliger bij het 1e Regiment Huzaren. 12e Februari 1883. Bij vonnis, van de Krijgsraad in het 30 Militaire Arrondissement, van de 12e Februari 1883, werd hij tot zes maanden militaire detentie veroordeeld, vnl. wegens eerste desertie in tijd van vrede'. Op 16 Januari 1884, wordt hij door diezelfde Krijgsraad, voor 'tweede desertie in tijd van vrede' en nog een enkel vergrijp tegen de militaire reglementen, tot een jaar militaire gevangenisstraf veroordeeld, terwijl hem tevens het recht werd ontzegd 'om bij de gewapende macht of als militair geëmployeerde te dienen voor den tijd van drie jaren'. De 20ste Februari 1885 kwam hij van Renkum naar Bergh (Gld.) Op 15 October 1885 vinden wij hem te Amsterdam, waar hij nog een poosje koffiehuisbediende is geweest. Hij woonde er het laatst op de Grimburgwal, bij een juffrouw Maria Sophia Brink, met wie hij op een goede dag verdwenen is. 19 feb 1890 Gerrit Kets en Maria Sophia Brink emigreren naar Argentinië met het schip de Schiedam. Geboorte van de volgende kinderen in Argentinië: 1. Gerarda Enriqueta Kets, geb. 5 sep 1891, Baldanero Argentinië 2. Sophia Maria Kets, geb. 13 mrt 1894, Zárate, Buenos Aires, Argentina 3. José Gerardo Kets, geb. 29 mei 1899, Concordia Argentina 4. Geertruida Maria Kets, geb. 15 okt 1900, Junin, Argentina 5. Theodora Frederica Kets, geb. 16 nov 1902, Rosario, Argentina Adres op 17 dec 1906 tot 2 aug 1907 Leuvenaarstraat 32a Breda. 9 okt 1907 Huwelijk met Maria Sophia Brink. Gemeente: Ginneken en Bavel. Adres vanaf 2 aug. 1907 Rozenlaan 51 te Ginneken. Bij de Volkstelling, van 1909, waren zij andermaal onvindbaar en werden zij derhalve opnieuw ambtshalve afgevoerd. Name: Gerrit Kets Event: Immigration Event Date: 1840-1885 Event Place: Antwerpen, Belgium Birth Date: Birthplace: File Number: 50294 Page: 133 Film Number: 2234256 Digital Folder Number: 4331460 Image Number: 00445 dezelfde???? ----- Dezer dagen is het lijkje van Marius Bogaard, hetwelk sedert zijn ongelukkigen dood te Eik-en-Duinen was bijgezet, van die begraafplaats naar het familiegraf te Brummen overgebracht. Het fraaie grafmonument van wit marmer, den knaap door familie en de schooljeugd te 's-Gravenhage gewijd, is evenwel op het kerkhof behoude. Bron: Provinciale Noordbrabantsche 's-Hertogenbossche Courant, donderdag 4 januari 1883 http://www.geneaknowhow.net/faq/vreemd/archief-2008.htm ----- A masterpiece of detection On the evening of 23 September 1880, farm workers in the Dekkersduin area (more or less where the Nachtegaalsplein is now situated) heard screams in the gathering dusk. A thirteen-year-old boy called Marius Bogaardt had been kidnapped as he left his school (the Instituut Bouscholte, which occupied the house at the corner of the Koninginnegracht and what is now Dr Kuyperstraat) in the afternoon. His abductor took him to the lonely dune outside the city and stabbed him to death with a wooden stake. The next day, the distressed father received a ransom note demanding 75,000 guilders. In an effort to solve the crime, facsimiles of the letter were widely circulated. De Bergh asked to see the envelope and noticed that s-Gravenhage was written with a hyphen after the s. During a meeting with police chief Schermbeek, the national procurator general, the local public prosecutor and the provincial governor, De Bergh suggested that less than 1% of the population would write the name that way and advised the authorities to check the addresses on all letters passing through the sorting office. Schermbeek brushed his idea aside as an insignificant detail. However, De Bergh published his thoughts on the matter and was approached a few days later in the Gouden Hoofd cafe by one Sergeant Masquetier. The Sergeant told him that he used to receive letters from a certain Mr De Jongh, then based in the Dutch East Indies, who addressed them in that way. With such flimsy grounds for suspicion, he hesitated to go to the police but Den Bergh persuaded him to do so. As a result, the perpetrator was indeed identified and De Bergh had a new reason to attack the luckless chief of police in his next pamphlet. The drama left a lasting scar on the face of the city. The grief-stricken parents left The Hague and went to live at their country home in Brummen (Gelderland), where their tragedy is commemorated in the cemetery by an impressive gravestone, overshadowed by an ancient weeping willow and carrying an inscription stating that the monument was erected on behalf of all the children of the Netherlands. The Bogaardts grand house in Sophialaan stood empty for over half a century and eventually fell into ruin. In the end, it was demolished and the elegant building of the Canadian Embassy - Ab mare usque ad mare was built on the site. There is another sad and rather horrifying footnote to the Bogaardt case. Following the murder, the famous writer Multatuli (Eduard Douwes Dekker, author of the novel Max Havelaar) also went to the police. He reported that he suspected his own son, for the sole reason that he was such a bad person that he simply had to be the culprit. When the son publicised the fact that he had been falsely accused, Multatuli merely responded: Just like my son to boast about not having done it. http://www.archipelwillemspark.nl/www_engels/pages/formerresidents.html ----- Canadese krant http://news.google.com/newspapers?id=6pUJAAAAIBAJ&sjid=WC4DAAAAIBAJ&pg=3635%2C3116029 ----- De schrijver Eduard Douwes Dekker gaf ooit op zeer vage gronden zijn zoon aan bij de politie. Zoals bekend boterde het niet zo tussen vader en zoon. Douwes Dekker verdacht zijn zoon van de moord op Marius Boogaardt, de zoon van een gefortuneerde familie, die werd ontvoerd en vermoord door 12 of 13 degensteken. Dekker meldde zijn verdenking bij de politie. Later bleek dat zoon Edu het niet gedaan kon hebben, omdat hij ten tijde van de moord niet eens in het land was. Multatuli zag daarin geen aanleiding om zijn excuses aan te bieden. Integendeel, in een brief aan een boekhandelaar meldde hij dat zijn zoon zich van zijn onschuld aan moord, geen voetstuk hoeft te maken en dat het reeds schande genoeg is door mensen die hem kennen (waaronder ik) tot zo'n schanddaad in staat geacht te worden. Een absurde redenering, die verraadt dat Douwes Dekker het jammer vond dat Edu onschuldig was. http://www.trouw.nl/krantenarchief/2009/10/31/2904309/Moedig__om_je_zoon_aan_te_geven.html ----- Alias Gerardo Kets ----- De van Marles Haar vader is zoon van Hendrik Willem van Marle en Johanna Catharina Michiela Viruly en kleinzoon van de in Deventer geboren predikant Henricus Hermannus van Marle. Haar vader Hendrik Willem is geboren in 1872 te Amsterdam en wordt begraven in 1941 in Brummen - een dorp tussen IJssel en Veluwezoom, zo'n 25 kilometer van het Loo in Apeldoorn, waar de van Steyns wonen - waar zijn oudere broer Constant Jan van Marle en diens vrouw Marie Julie Bogaardt, een oom en tante van Johanna Catharina van Steyn van Marle, sinds hun huwelijk in 1895 op landgoed Klein Engelenburg wonen. Zij hebben dit huis laten bouwen op de plek van het oude huis. De tuin grenst aan de Engelenburgerlaan, de oprijlaan van landgoed kasteel Groot Engelenburg in Brummen, waar Marie Julie van Marle - Bogaardt geboren is als dochter van de rijke planter Frederick Bogaardt, die vermogend uit de Oost teruggekeerd was en Maria Isabella van der Schalk. Hij had het tot chef van het handelshuis Frazer-Eaton te Soerabaya gebracht in kwam in zeer goede doen terug in Den Haag en verwierf Groot Engelenburg als zomerverblijf in 1877. Zijn zoontje Frederik Marius, het broertje van Marie Julie van Marle Bogaardt, was in 1880 in Den Haag, waar hij op een kostschool zat, ontvoerd en ondanks de toezegging van een gigantische losprijs, die de kidnapper met het opsturen van een afgesneden vinger had weten binnen te halen, vermoord. Zijn handschrift verraadde hem echter en hij werd gepakt. De Moord in het Dekkersduin veroorzaakte zoveel opschudding in Nederland en werd levendig bezongen in de ballade Droevig lied van den verschrikkelijken kindermoord. Een monumentaal grafteken op de begraafplaats in Brummen bij de grafkelder met overwelving van de fam. Bogaardt/van Marle herinnert aan deze gebeurtenis. Het getroffen echtpaar Bogaardt van der Schalk vestigde zich op Groot Engelenburg, hun buitenverblijf in Brummen en Frederick Bogaardt wijdde zich aan het beheer van het landgoed en kocht er enkele boerderijtjes bij. Vanaf 1902, na de dood van Frederick Bogaardt, was het landgoed bezit van zijn vrouw Maria Isabella Bogaardt van der Schalk en haar jongste dochter Marie Julie van Marle Bogaardt, die er nog een tijdje gewoond heeft. https://sites.google.com/site/stamboomwesseling/wesseling-van-hengel/agatha-en-van-steyn ----- Op 23 september 1880 wordt in de duinen bij Den Haag een dertienjarige jongen, Marius Boogaardt gevonden, vermoord. Eerst is er een losgeld voor hem gevraagd. De desbetreffende brief, waarschijnlijk door de voortvluchtige moordenaar geschreven, komt in facsimile in de kranten. Multatuli en zijn gade menen Edu's handschrift te herkennen. Gretig haast de diepbedroefde vader zich naar de officier van justitie om zijn eigen zoon aan te geven. Men vertelt hem dat de schrijver van de brief, De Jongh, zojuist gearresteerd is en de moord heeft bekend. Multatuli gelooft het nauwelijks en bericht in die geest aan Van den Bosch, Van der Hoeven en Bruinsma. Waar is Edu? Edu heeft een alibi: hij is sinds 5 juli onafgebroken in Padua geweest. Goed, Edu heeft het dus misschien wel niet gedaan. Maar wat verbeeldt hij zich? Hij schijnt te menen dat het niet-vermoorden van Marius Boogaardt 'n grote verdienste is, die hem schoon wast van al z'n beroerdheid! Aan hem schrijf ik niet, maar ik zal hem door Nonnie laten zeggen dat-i zich van z'n onschuld aan moord (een verdienste die duizend miljoen mensen met hem delen) geen voetstuk hoeft te maken, en dat het reeds schande genoeg is, door mensen die hem kennen (waaronder ik) tot zo'n schanddaad in staat geacht te worden. (Aan Van der Hoeven, 24 oktober 1880) http://www.dbnl.org/tekst/herm014raad01_01/herm014raad01_01_0023.php https://www.wikitree.com/wiki/Bogaardt-52 https://www.dodenakkers.nl/artikelen-overzicht/algemeen/moord/de-moord-op-frederick-marius-bogaardt.html | Kets, Gerrit (I2853)
|
| 1615 | op 24-12-1923 Gehuwd met Gerardus Antonie van Kasteren geb 30-4-1895 A,dam Overl 25-9-1970 | Visbeen, Hendrika Sanna Gaziena Kommertje Hermina (I1518)
|
| 1616 | Op 29.11.1741 volgde zijn zoon hem als kerkmeester op. | Kets, Geurt (I855)
|
| 1617 | Op 30 Oct 1952 kreeg H.L. een beloning van F.10 v.w. D.O.388 toepassing viltringen i.p.v. lederen ringen voor afdichting waardoor een besparing aan materiaal en montagekosten wordt verkregen | Lanfermeijer, Hermanus Franciscus (I1960)
|
| 1618 | Op 5 december 1874 geeft de commanderend officier van het 8e Regiment Infanterie toestemming tot het huwelijk164. Hij trouwt op 30 januari 1875 oud 24 jaar (in 1869 ingeschreven voor de Nationale Militie lichting 1870 # 9 en vrijgesteld van wegen het feit dat er al 4 broers hebben gediend) voor ambtenaar en raadslid Jacobus Drekman te Brummen. Theodorus vader heette Lether. Om nog onbekende reden gaat deze tak van de familie verder en staat in de Burgelijke Stand ook te boek als 'Leether'. Een verklaring zou kunnen zijn dat Theodorus door zijn vader expres zo is aangegeven om een onderscheid te maken met de échte Lether's, maar Theodorus was al geboren toen zijn vader trouwde. Zou Theodorus zelf die beslissing hebben genomen? Bron: http://www.presstige.nl/Genealogy/VI.html | Gezin: Theodorus Leether / Gerritjen Kets (F1196635731)
|
| 1619 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Lanfermeijer, Casper Hendrik (I976)
|
| 1620 | Op basis van de beschikbare gerechtelijke bronnen en genealogische verslagen kan worden geconcludeerd dat **Willem Kets nooit door de autoriteiten is gevonden** na het gewelddadige incident in het Dierense Bosch op 10 februari 1751. Hieronder volgt een toelichting op zijn status als voortvluchtige en de juridische afwikkeling: * **Onmiddellijke vlucht:** Na de confrontatie met de boswachter, waarbij Willem een hoofdwond opliep, liet hij zich diezelfde avond nog verzorgen door een chirurgijn in Dieren. Direct daarna heeft hij zich echter uit zijn woonplaats "geabsenteert" (vertrokken) om aan arrestatie te ontsnappen. * **Status als "Veltvlugtig":** In de officiële aanklacht van de Momber van de landschap (de openbaar aanklager) uit 1751 wordt expliciet vermeld dat Willem Kets en zijn metgezel Teunis van Apeldoorn op dat moment beiden nog **"veltvlugtig"** (voortvluchtig) waren. * **Veroordeling bij verstek:** Omdat Willem onvindbaar bleef, werd hij bij **openbaar edict** en via de **kerkenspraak** gedagvaard om voor het Hof van Gelre en Zutphen te verschijnen op 1 juli 1751. Toen hij op deze dag niet kwam opdagen, verleende het Hof verstek ("niet comparitie"). Op 8 december 1751 werd er uiteindelijk een **sententie (vonnis) bij verstek** uitgesproken, zonder dat Willem in hechtenis was. * **Sociaaleconomische verdwijning:** In de familiegeschiedenis wordt de vlucht van Willem gemarkeerd als een definitieve **sociaaleconomische breuk**. Terwijl zijn familieleden (zoals zijn halfbroer Johannes) invloedrijke posities bleven bekleden in Dieren, verdween Willem volledig uit de lokale registers. De bronnen vermelden op geen enkel moment een latere aanhouding, terugkeer of overlijden in de regio, wat suggereert dat hij elders een nieuw leven heeft opgebouwd of elders is overleden onder de radar van de Gelderse autoriteiten. Samenvattend bleef Willem Kets voor het gerecht en zijn familie een **voortvluchtige delinquent** die de rest van zijn leven buiten het zicht van de Dierense overheid doorbracht. | Kets, Willem (I7716)
|
| 1621 | op de "Tolhoeve" in Toldijk. Het gezin bleef kinderloos. Op de "Tolhoeve" is nicht Gerrie Schieven met Derk Reggelink gaan boeren. | Kets, Bernhard (I3093)
|
| 1622 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Schieven, Gerrie (I7335)
|
| 1623 | op de "Wheme" Hoog Keppel. | Kets, Hermanus (I3436)
|
| 1624 | op de boerderij "de Vaers" in Baak. | Kets, Hendrik (I3162)
|
| 1625 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Vrieze, Catarina (I7384)
|
| 1626 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Vrieze, Gerrit Peter (I7382)
|
| 1627 | op de Brouwerij in Drempt. | Kets, Geurt (I2960)
|
| 1628 | op de Doesburgse tol aan de Dierensedijk | Bell, Harmen (I7220)
|
| 1629 | op de Fuyk te Giesbeek | van Zadelhof, Hendrik (I664)
|
| 1630 | op de ouderlijke boerderij | Kets, Gerhard Hendrik (I3441)
|
| 1631 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Wagenvoort, Jan (I7260)
|
| 1632 | op de ouderlijke boerderij in de Bronsbergen, Warnsveld. | Kets, Christiaan (I3424)
|
| 1633 | op de ouderlijke boerderij in Gaanderen. | Doornink, Herman (I7331)
|
| 1634 | op de ouderlijke boerderij in Toldijk. | Kets, Garrit Johan (I3192)
|
| 1635 | Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. | Kets, Gerhard Antonie (I7368)
|
| 1636 | op de Steeg | Materman, Barend (I2033)
|
| 1637 | Op de trouwakte van de Schepenen staat voor Mobron: Jan Michielsz van Doornick jm, maar op de voorkant van het testament staat; Dit segel behoort tot het gaanneerde testament van Jan Maghielse Mobron, ende Maritje Dirks eghtluijden alhier in dato den 22e Augusti ao. 1703. | Gezin: Jan Mighielsz wed Mobron / Maret Dirks wed (F466)
|
| 1638 | Op de Universiteit van Harderwijk. | Ketz, Arend (I302)
|
| 1639 | op de Zonnehoeve | Kets, Geurt (I3114)
|
| 1640 | Op den 29 April 1832 ingedeeld als Milicien voor den tijd van vijf jaren zijnde nummerverwisselaar met Gerrit Roelofs (geb. 10 Mei 1813 A.dam Inv. No 30 1813-1822 L-R) van ligting van 1832 uit de provincie Noord Holland gemeente Amsterdam onder No 2454. Den 23 Maart 1839 met onbeperkt verlof. In Bergen op Zoom in 1832, op het Fort Bath in 1833, in Breda in 1834. Op 15 September 1839 gepaspoorteerd. Hendrik was 1 El 7 Palmen en 7 Duimen lang = 1,56 meter.Hij was Flankeur bij de 1e Kompagnie 5e Bataillon 10e Afd Infanterie in de Legerplaats Rijen op 24 Aug 1838 ( Flankeur. Ontleend aan fr. flanqueur. Militair die als verkenner ter zijde van de troep marcheert. De Flankeurs droegen groene epauletten. (Gedroeg een flankeur zich slecht, dan werd hij gedegradeerd tot fuselier en naar een center-kompagnie teruggestuurd) | Lanfermeijer, Hendrik Willem (I1947)
|
| 1641 | op een MULO | Ketz, Evert (I313)
|
| 1642 | op een schooltje in Nigtevecht | Mol, Hendrik (I379)
|
| 1643 | Op Erve Middelbeek in Toldijk. Middelbeek kan men heden ten dage nog gemakkelijk terugvinden als de meest zuidelijke boerderij in de gemeente Steenderen aan de Zutphen-Emmerikse-weg: de naam staat er in grote letters op. | Kets, Hendrik (I2473)
|
| 1644 | op het huis te Lathum | van Zadelhoff, Nicolaas (I2890)
|
| 1645 | op het ouderlijk bedrijf in Braamt | Kets, Johan Hendrik (I7330)
|
| 1646 | op Sumatra | Kets, Hendrik (I3515)
|
| 1647 | op Valewaard (Vaalweert) | van Zadelhoff, Jacob (I2489)
|
| 1648 | op Valeweerd | van Zadelhoff, Nicolaas (I2890)
|
| 1649 | Op volgende adressen woonachtig geweest: 18-10-1938 tot 18-3-1939: Dijnselweg 126 (inwonend bij A. van Amerongen die tot 9-8-1939 aldaar woonde) 18-3-1839 tot 21-5-1940: Molenweg 14 (inwonend bij J.A. van der Lee die van 11-10-1937 tot 15-11-1955 aldaar woonde) Als nieuw adres staat hierna Nooitgedacht vermeld. Op de kaart van het Nooitgedacht staan hier verder geen aantekeningen over. 22-4-1948 tot 1-11-1948: Nooitgedacht 68a (ouderlijk huis) 1-11-1948 tot juni 1977: Oude arnhemseweg 355 juni 1977 tot overlijden: Dr. Schaepmanlaan 49 | de Sain, Arie Anthonius Gerardus (I1768)
|
| 1650 | op Wassink (Joke Bakker) | Gezin: Reint Hendriksen Venhorstink / Gerritjen Derksen Noordink (F278)
|
